Αυτοί που αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι
κηρύττουν τη λιτότητα
(Μπρέχτ)

Επειδή κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν να κοροϊδεύουν ασύστολα έναν ολόκληρο λαό με το να μεταβάλλουν την ουσία των γεγονότων κατά το δοκούν λέγοντας ότι το πρόβλημα βρίσκεται στην υποβολή κάποιων ψευδών στοιχείων στην γραφειοκρατία των Βρυξελλών, και δήθεν ότι ξεσαλώσαμε σαν λαός.

Αυτό που μετράει είναι ποιοι ωφελήθηκαν από τις πολιτικές που ασκήθηκαν την τελευταία εικοσαετία. Και τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:

Πρώτο και βασικό: Έγινε ή όχι τη τελευταία εικασαετία το μεγαλύτερο πλιάτσικο σε βάρος της δημόσιας περιουσίας από συστάσεως του Ελληνικού Κράτους; Μεταφέρθηκαν ή όχι σε τιμές παλαιοπωλείου στο Μοναστηράκι, δημόσιες επιχειρήσεις, δημόσια γη και ασύλληπτος πλούτος στα χέρια των 100 οικογενειών που λυμαίνονται την χώρα;
Δεύτερο ερώτημα: Ληστεύτηκαν ή όχι τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων από τις κυβερνήσεις τα τελευταία 60 χρόνια σε όφελος της χρηματοδότησης των ιδιωτικών επιχειρήσεων; Ληστεύτηκαν ή όχι τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων από το τζογάρισμα στο χρηματιστήριο και σε διάφορα απείρου ηλιθιότητας χρηματοοικονομικά παράγωγα;
Τρίτο ερώτημα: Είναι δυνατόν να υπάρχει οικονομική ανάπτυξη και παραγωγή σε συνθήκες χρηματοοικονομικού ιπποδρόμου; Όπου ανακυκλώνεται αέρας κοπανιστός.
Τέταρτο ερώτημα: Αυξήθηκε ή όχι την τελευταία δεκαπενταετία η φορολόγηση των φυσικών προσώπων καταργώντας τους φορολογικούς συντελεστές του 5% και του 15%; Σημαίνει ή όχι αυτό υπερφορολόγηση των χαμηλών εισοδημάτων;
Πέμπτο ερώτημα: Αυξήθηκε ή όχι η έμμεση φορολογία τα τελευταία χρόνια κατά τρεις τουλάχιστον μονάδες; Και γιατί απαλλάσσονται, με νόμο της κυβέρνησης Σημίτη του 2000, της έμμεσης φορολογίας μια σειρά υπηρεσιών με μεγάλη ελαστικότητα ζήτησης; (ιδιωτική παιδεία, ιδιωτικά νοσοκομεία, "πολιτιστικές δραστηριότητες" (είναι γνωστό ποιος είναι μονοπώλιο σε αυτόν τον τομέα), τραπεζικές προμήθειες); Μήπως γιατί ακριβώς έχουν μεγάλη ελαστικότητα ζήτησης και δεν θα ευνοούνταν η μεταφορά των υπηρεσιών αυτών από δωρεάν παροχές στον δημόσιο τομέα σε πανάκριβες για τα πλατειά λαϊκά στρώματα υπηρεσίες στον ιδιωτικό τομέα;
Έκτο ερώτημα: Μειώθηκε ή όχι η φορολογία των επιχειρήσεων την τελευταία δεκαπενταετία από 45% σε 20% το 2013;
Έβδομο ερώτημα: Σε ποιες πολιτικές οφείλεται η «ευημερία με δανεικά» της τελευταίας δεκαπενταετίας; Μήπως πέτυχαν με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια; Την μισθολογική καθήλωση μεγάλων λαϊκών στρωμάτων, την ψευδαίσθηση της ευημερίας για την μεσαία τάξη, την υπερμεγεύθυνση του αεριτζίδικου τραπεζικού συστήματος, και τον πλουτισμό των μεταπρατών που με αεριτζίδικο τρόπο προσέφεραν υπηρεσίες με χαμηλή ελαστικότητα προσφοράς σε πανάκριβες τιμές; (εργολάβοι οικοδομών, κέντρα διασκέδασης, έμποροι αυτοκινήτων, ξενοδοχειακές και τουριστικές επιχειρήσεις κλπ).

Με λίγα λόγια κύριοι σταματήστε να προκαλείτε την ελληνική κοινωνία και να λέτε ότι το πρόβλημα είναι τα όποια ψευδή δημοσιονομικά στοιχεία εστάλησαν στις Βρυξέλες. Το πρόβλημα είναι το πλιάτσικο σε βάρος της δημόσιας περιουσίας και η αναδιανομή του εισοδήματος. Και αυτό που μετράει είναι:
Πρώτον ποιός ωφελείται;
Απάντηση: Το μεγάλο κεφάλαιο (μεταπρατικό χρηματιστηριακό αεριτζίδικο και πάντως όχι παραγωγικό)
Και δεύτερον ποιοί έχουν αναλάβει να κάνουν τη δουλειά;
Απάντηση: Το πλέον ψευδεπίγραφο κομμάτι του πολιτικού συστήματος το νεοφιλελεύθερο ΠΑΣΟΚ της εικοσαετίας του 1990-2010 μαζί με την πολιτικά ανίκανη να ηγηθεί και συρόμενη από τις εξελίξεις Νέα Δημοκρατία.

Επιστροφή στο ευρετήριο των άρθρων